8.9.2025 Συνέντευξη του Νίκου Παναγιωτόπουλου στο Seven New 94.4

 

Σε μια σημαντική συνέντευξη που παραχώρησε στον ραδιοσταθμό Seven New 94.4 fm ο πρώην υπουργός και βουλευτής Καβάλας Νίκος Παναγιωτόπουλος αναφέρθηκε σε τρέχοντα θέματα τόσο της Κυβέρνησης όσο και σε τοπικά ζητήματα όπως η δομή φιλοξενίας μεταναστών στο πρώην στρατόπεδο Ασημακοπούλου, η Ακτή Καλαμίτσας και η χάραξη της σιδηροδρομικής γραμμής Νέα Καρβάλη – Τοξότες.

Για τις αμυντικές δαπάνες της Ελλάδας σε συνάρτηση με την Ευρώπη

Αναφορικά με τις αμυντικές δαπάνες της χώρας μας σε συνάρτηση με την Ευρώπη ο πρώην υπουργός Άμυνας ανέφερε ότι: «για πολλά χρόνια οι Ευρωπαίοι πληρώνανε πολύ λιγότερο από το όρια που έβαζε το NATO για τις αμυντικές δαπάνες.

Το NATO λέει ότι οι χώρες πρέπει να δαπανάνε μάλλον το 3% του ΑΕΠ τους αυτό το 20% να είναι σε αμυντικά συστήματα αμιγώς, δηλαδή πλοία, πολεμικά σκάφη,

αεροπλάνα, κτλ. Για την άμυνα. Πολύ λίγες χώρες το κάνανε αυτό.

Το 2015 ήταν 3-4 χώρες, ανάμεσά τους πάντα και σταθερά και η Ελλάδα. Λόγω του δικού μας θέματος ασφαλείας που υπάρχει. Είναι μία σύμμαχος το NATO, αν θέλετε να το πούμε γι’ αυτό.

Λόγω της απειλής από την Τουρκία, ιδίως με τη ρητορική που ανέπτυξε τα τελευταία χρόνια είμαστε αναγκασμένοι πάντα να ξοδεύουμε για την άμυνα.

Στα χρόνια του μνημονίου, των μνημονίων, υπήρχε μια μεγάλη κάμψη. Εκ των

πραγμάτων είχαν περιοριστεί οι αμυντικές δαπάνες. Πάλι, όμως, ήταν στα όρια που έβαζε το ΝΑΤΟ.

Εδώ και πρόσφατα, από το 2021 και μετά, ιδίως μετά το ξέσπασμα του πολέμου στην Ουκρανία, πάρα πολλές χώρες επιπλέον του ΝΑΤΟ άρχισαν να ξοδεύουν

περισσότερο στην άμυνα. Οι 4-5 χώρες του 2015 γίνανε γύρω στις 20 το 2022. Άρα η Ευρώπη άρχισε να δαπανάει σχεδόν περισσότερα στην άμυνα.

Χρειάζονται, όμως, ακόμα περισσότερα. Τα νέα ευρωπαϊκά προγράμματα, τα νέα

ΕΣΠΑ, για να το καταλάβει και ο κόσμος, προσανατολίζουν πλέον τη μεγάλη

πλειοψηφία των κονδυλίων τους στο κεφάλαιο άμυνα και ασφάλεια. Κάποτε ήταν

ψηφιακή σύγκριση.

Δύσκολα στρίβει η Ευρωπαϊκή Ένωση, δύσκολα αποφασίζει.

Γιατί είναι 27 κράτη-μέλη, τα οποία μέχρι να συνεννοηθούν περνάνε πάρα πολύς

καιρός. Αυτό, λοιπόν, που είπα εγώ, είναι ότι πρέπει ασφαλώς να υπάρξει κάποια

αρχή.

Κάποια αρχή που να δείχνει ότι κάτι γίνεται. Είναι δύσκολο να δημιουργηθεί

Ευρωπαϊκός στρατός από το πουθενά. Αυτά τα αφήνουμε στο ΝΑΤΟ, τα

επιχειρησιακά.

Το ΝΑΤΟ τα κάνει μια χαρά και καλύτερα, αν θέλετε, από οποιαδήποτε Ευρωπαϊκή

Ένωση. Αυτό που η Ευρώπη πρέπει να κάνει είναι να οργανώσει την κοινή αμυντική της ευρωάμυνα. Και πώς μπορεί να το κάνει αυτό, υπάρχει ένα πρόβλημα εδώ.

Κάθε χώρα έχει κάποιες εταιρείες. Ιδίως οι μεγάλες χώρες παραγωγής αμυντικού

υλικού. Η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία, η Μεγάλη Βρετανία, που δεν είναι Ευρώπη, αλλά όσοι εργαζόμενοι, τρίτη χώρα, μπορεί να ενταχθεί σε αυτό το σχήμα και τα

λοιπά.

Στους ομολόγους μου και στους εκπροσώπους της Ευρωπαϊκής Αμυντικής

Βιομηχανίας είναι να κατανείμουμε κατά κάποιο τρόπο τα μεγάλα προγράμματα. Για παράδειγμα, θέλουμε να παράξουμε φερ’ ειπείν το μαχητικό αεροσκάφος πέμπτης γενιάς. Θα υπάρξουν τρεις, τέσσερις ανταγωνίστριες χώρες.

Όχι. Κακώς. Θα υπάρξει μια χώρα η οποία θα αναλάβει ως ηγέτιδα παραγωγός να

αναπτύξει αυτό το σύστημα.

Όσες άλλες χώρες της Ευρώπης ενδιαφέρονται θα δηλώνουν συμμετοχή και θα μπουν στο πρόγραμμα παραγωγής. Να παράξουν, ας πούμε, ένα συγκεκριμένο κομμάτι αυτού του αεροσκάφους. Δεν είναι απλό.

Όπως καταλαβαίνετε, αυτά τα συστήματα έχουν χιλιάδες κομμάτια παραγωγής. Όπως κάνουν και οι αυτοκινητοβιομηχανίες. Όλα δεν τα παράγουν.

Όπως γίνονται με το F-35 που παράγεται σε 17 χώρες. Υπήρχαν και τελειωμένες

αυτές, μέχρι που πήρε τους S-400 και τους πέταξαν έξω οι Αμερικανοί. Τέλος

πάντων, μια χώρα ανά ένα προϊόν ως ηγέτιδα παραγωγός και άλλες που

ενδιαφέρονται.

Έγινε δεκτή αυτή η πρόταση. Αυτή η πρόταση συζητιέται. Όπως σας είπα,

αποφασίζεται δύσκολα η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η δομή Ασημακοπούλου

Σε ερώτησή του ο Γιάννης Χλώρος ανέφερε: «Πάω λίγο παρακάτω, κύριε

Παναγιωτόπουλε, και πάω στο θέμα της δομής, γιατί περάσατε και από αυτό το

Υπουργείο. Ο κύριος Πλεύρης επανέλαβε αυτό που είχατε πει και εσείς, ότι, κοιτάξτε, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα για την μετακίνηση της δομής αρκεί να υπάρχει μια πρόταση προς το Υπουργείο για το που πρέπει να πάει. Αυτό δεν το κάνανε με εσάς.

Πιστεύετε ότι θα το κάνουν τώρα με τον Πλεύρη;

Ν.Π.: Κοιτάξτε, έχει ξεκινήσει μια διαδικασία. Καταρχάς πρέπει να πω ότι δέχομαι,

και δεν μπορώ να μην δεχτώ, ότι η θέση της δομής αυτή τη στιγμή είναι ένα ακίνητο φιλέτο, αν μου επιτρέπεται να πω έτσι, που είναι παράλληλα και η μόνη διέξοδος που έχει η πόλη όσον αφορά την χωροταξική της επέκταση.

Αυτό που ισχύει, και για κάθε υπουργό αρμόδιο ισχύει, είναι ότι για να φύγει η δομή από εκεί, που είναι και αίτημα πολλών Καβαλιωτών, πρέπει να βρεθεί μια άλλη θέση, ώστε να φύγει εντελώς από το σημείο που βρίσκεται.

Έτσι όπως είναι δομημένο το σύστημα φιλοξενίας παρανόμων μεταναστών στη χώρα, είναι δύσκολο, να κλείσει μια δομή. Και αυτά που είχε πει ο φίλος μου Μάκης Βορίδης, ότι σε τρείς μήνες θα μπορούσε να κλείσει μια δομή δεν είναι ακριβή.

Μάλιστα ο Δημήτρης Καιρίδης, τις δύο τις είχε ξεκινήσει στην Ελευσίνα, και η τρίτη εκεί κοντά και μιλάμε για μια δομή που φιλοξενούσε 100 περίπου πρόσφυγες Ουκρανούς, όχι από άλλες χώρες, και τους πήγε σε ένα κτήριο που το είχε εγκαταλείψει μια εταιρεία.

Όταν ήμουν στο Υπουργείο Μετανάστευσης είχα στείλει τον Διευθυντή Τεχνικών

Υπηρεσιών του Υπουργείου στην Καβάλα, ο οποίος μαζί με τον δήμαρχο Θόδωρο

Μουριάδη, είδαν κάποιες εναλλακτικές θέσεις που του είχε υποδείξει ο δήμαρχος

Καβάλας.

Αναζητήσαμε έναν χώρο εντός του δήμου Καβάλας αλλά δεν βρέθηκε.

Διότι, όπως καταλαβαίνετε, θεωρώ ότι είναι βασική προϋπόθεση να είναι εντός του δήμου Καβάλας για να μην αντιδράσουν οι άλλες τοπικές κοινωνίες σε παραπλήσιους δήμους.

 

Αλλά, ξέρετε, αν αύριο έβγαινε στη δημοσιότητα ότι φεύγει η δομή από τον Δήμο

Καβάλας και πάει σε έναν άλλο Δήμο της περιοχής, όπως καταλάβαινε, θα

δημιουργηθεί μεγάλος αναβρασμός. Είμαι σίγουρος ότι κανένας άλλος δήμαρχος δεν θα ήθελε κάτι τέτοιο. Παρά το γεγονός ότι το σύστημα λειτουργεί έτσι όπως

λειτουργεί και με τα αντισταθμιστικά ωφελήματα που παίρνουν οι δήμοι από ειδικό ταμείο, οι δήμοι του φιλοξενούν δομές, δίνει κάποιες ευκαιρίες χρηματοδότησης που τουλάχιστον στη Καβάλα κάτι απέδωσαν.

Οι νησιώτες το είχαν μάθει και κάθε λίγο και λιγάκι έρχονταν στο Υπουργείο και

παίρνανε πολλά εκατομμύρια, τα οποία χρησιμοποίησαν για τους δικούς τους δήμους.

Η Καβάλα πήρε λιγότερα αλλά πήρε και έκανε κάποια μικρά έργα.

Σε κάθε περίπτωση όμως, οι κοινωνίες είναι δύσπιστες, αρνητικές στην εγκατάσταση μιας δομής, έστω και για λίγες εκατοντάδες παράνομους μετανάστες ή πρόσφυγες.

Παρά το γεγονός ότι πλέον έτσι όπως είναι τα πράγματα, οι μισοί από αυτούς

δουλεύουν. Δουλεύουν σε τοπικές επιχειρήσεις, δίνουν μικρές ανάσες απασχόλησης εδώ και εκεί, σε δουλειές που βάση είναι δύσκολο να πάνε να δουλέψουν οι Έλληνες, όπως στην αγροτική παραγωγή, στα συσκευαστήρια, στην εστίαση και στον τουρισμό ακόμα.

Και στη Θάσο δουλεύουν άνθρωποι από τη δομή, αν θέλετε εδώ της Καβάλας,

εποχιακά στον τουρισμό.

Αν βρεθεί θέση, και αν συμφωνήσουμε, είναι ανοιχτό το θέμα της μετεγκατάστασης αλλαγής θέσης, δηλαδή της δομής.

Είδα τον νέο υπουργό Μετανάστευσης τον κ. Πλεύρη στην Θεσσαλονίκη και του

εξήγησα πως έχει η κατάσταση. Άρα, δηλαδή, είναι θέμα Δήμου, απ’ ό,τι

καταλαβαίνω. Να βρει το χώρο.

Ο Δήμος έχει βασικό κομμάτι της ευθύνης για αυτή την ιστορία. Όσο υποδεικνύει ο Δήμος, τόσο θα έρχεται η ομάδα που λειτουργεί.

Η σιδηροδρομική σύνδεση Καρβάλης – Τοξοτών

Ένα από τα θέματα τα οποία θέλω να σας ρωτήσω πρώτον είναι με αυτήν την απόφαση του ΣΤΕ για τη σιδηροδρομική όδευση που πλέον αναστέλλεται μέχρι να εκπληρώσουν αυτά τα οποία ζητάνε από την ΕΡΓΟΣΕ. Είναι μια εξέλιξη που βέβαια τους κινδύνους τους είχατε επισημάνει κι εσείς τότε προς το Υπουργείο αλλά και προς την ΕΡΓΟΣΕ. Προφανώς δεν εισακουστήκατε ούτε εσείς;

Ν.Π. “Όχι μόνο εγώ. Όλοι, όλοι. Πολύ καλά είχαμε επισημάνει αυτούς τους κινδύνους. Νομίζω αυτή η απόφαση είναι μια απόληξη, δηλαδή ότι δεν το σχεδιάσανε πολύ καλά κάτω στο Υπουργείο. Έπρεπε να λάβουν υπόψη κάποιους παράγοντες που αποτελούσαν κινδύνους ασφαλείας. η κοντινή απόσταση, εγγύτητα στην όδευση του αγωγού φυσικού αερίου δημιουργεί ένα θέμα.

Το ΣΤΕ το είδε αυτό. Ότι θα μπορούσε να υπάρξει πρόβλημα. Και πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί σε αυτού του τύπου της χάραξης πορείας, δεδομένου ότι δεν θέλουμε να έχουμε καινούριες τραγωδίες και δράματα.

Βέβαια, από την άλλη πλευρά, για να είμαστε ρεαλιστές, ένα τρένο το οποίο κινείται από το λιμάνι ή καταλήγει στο λιμάνι στα τελευταία χιλιόμετρα της διαδρομής πηγαίνει με ταχύτητα 10-15 χιλιόμετρα. Ένα τρένο που μεταφέρει εμπορεύματα. Αυτό είναι και για ανθρώπους, για να το πούμε κι αυτό.

Επομένως, κινείται κατά τρόπο που μετριάζει πάρα πολύ την πιθανότητα επέλευσης.  Παρ’ όλα αυτά όμως υπάρχει πιθανότητα, και γι΄ αυτό ήρθε…Αυτή η περίπτωση όμως, όταν είσαι πάνω, όταν κινεί το τρένο αυτό ακριβώς δίπλα ή πάνω…